Horský Apartmán Keilberg

Malutki stół wenecki: płatki, kawa i herbata więc bardzo miło!

Wunderschöne Wohnung mit schönen Ausblick! Alles war herrlich, auch nette Personal. Gerne wieder!

The staff is really hostile and welcoming, there was a klind of family atmoshpere that I felt being there. Everything was clean and fresh, comfortable bed and free food (bread. jam, etc). Thank you very much for your hospitality

Затишна кімната, зручне ліжко, можливість випити каву з тостами зранку на кухні, гарне місцерозташування.

Oddalone od centrum i głównych muzeów o około 40–60 minut busem, ale była to moja świadoma decyzja. Dużym plusem jest dobry i tani transport publiczny. W odległości 5–7 minut spacerem znajdują się sklepy takie jak Netto i Rossmann, a także pralnia, kosmetyczka i inne punkty usługowe. Miejsce było czyste i przyjemne. Bardzo dobry kontakt z właścicielem. Kuchnia, pokój i łóżko były czyste. Pewne zastrzeżenia mam jedynie do dywanu, koca oraz ścian. Kołdra, pościel i poduszki były świeże i czyste. Jak na miejsce przeznaczone głównie do nocowania dla mnie, było naprawdę bardzo dobrze. Łazienka spełniła moje oczekiwania. Wymaga remontu, ale była czysta i przyjemna w użytkowaniu.

Niestety, liczyłam na to, że będzie to bardzo ciche miejsce. Nie wątpię, że zazwyczaj tak jest, jednak wydaje mi się, że po prostu trafiłam na niezbyt spokojnych współlokatorów. Przyjechałam prawdopodobnie jako jedna z pierwszych osób. Po około 30–40 minutach pojawili się inni goście i niestety zaczęło się częste i głośne trzaskanie drzwiami, bardzo głośne rozmowy, bieganie po schodach oraz ciągłe wchodzenie i wychodzenie z budynku. Trwało to mniej więcej do godziny 18:30, później było już znacznie spokojniej. Niestety podobnie wyglądał poranek – około 7:30–10:30 rano ponownie słychać było duże trzaskanie drzwiami oraz uderzanie walizek o schody. Dodatkowo, kiedy przygotowywałam się do ważnego spotkania, słyszałam bardzoooo głośną i długą rozmowę tuż pod drzwiami mojego pokoju, która trwała wieki. Lustro znajdowało się obok wejścia, dlatego było to dość odczuwalne. Rozmowa prowadzona była w języku innym niż polski czy angielski, więc nie wiedziałam, czy powinnam zareagować. Początkowo sądziłam, że mogą to być członkowie rodziny właściciela, ponieważ od początku zachowywali się dość głośno. Przez tę sytuację poczułam się rano trochę nieswojo i nie chciałam otwierać drzwi, ponieważ osoby rozmawiające stały bardzo blisko mojego pokoju. Nie chciałam też ich uderzyć, jeśli naprawdę stali pod moimi drzwiami. Na szczęście druga noc i kolejny poranek były o niebo lepsze, przez cały czas było cicho, spokojnie i przyjemnie.